بانام خداوند مهر آفرین...
به نام نامی مهرایران بزرگ...
درود همیشه ازآسمان و زمین بر
پدر ارجمند و آسمانی اندیشه و فرهنگ و زبان
وادبیات وتاریخ شکوهمند وآسمانی ایران بزرگ :
فردوسی همیشه بزرگ و سرافراز.
به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :
...ما نسل آفتابیم.فرزند شاهنامه.
خورشید ما فروزی تا بی نشانه روشن...
...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )
ایران بزرگ !:همچنان برپائی...
...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و
دروغین آذربایجان کجا بودند؟
... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...
... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...
...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...
با درود و خوشامدگوئی به همه خوانندگان ارجمند و بافرهنگ.
به آگاهی می رساند همه سروده ها و نوشته ها و کارکردهای این پایگاه از فرزندی
ازاین آب و خاک آزاده و مرد پرور به نام حسن توکلی رودسری ــ کارشناس زبان و
ادبیات ارزشمند پارسی ــ می باشد که بانام سرایشگری ( شاعری ) زادمهر مهر آفرین
بیشتر ازدهها سال است که همچنان و پرتوان می سراید و می نویسد.
...کارکردهای این پایگاه در دست چاپ می باشد.از اینرو برداشت هر گونه ازسروده ها و
کارکردهای آن در دیگر پایگاههاو تارنماها ( وبلاگها ) و یا درهفته نامه ها و...بانام و یاد
نویسنده اش ( یاد ونام سراینده ونویسنده این پایگاه ) ایرادی ندارد.
باسپاس ویژه از بزرگواریهای همه خوانندگان بافرهنگ و ارجمند
که گام بر دیده ام می نهند.
*********************************************************************
چرا میهن...؟ ...و چرا میهندوستی...؟
...درپاسخ آنانی که همچنان به من می گویند:چرا میهندوستی...؟
و...دوستی میهن به چه درد می خورد ...؟
...من شناسنامه دارم.ناکجاآبادی نیستم.بی پدر مادر نیستم.من از تباری بزرگم.آریائیم.
ایرانی بزرگ پارسی هستم.من هستم.خاموش و مرده نیستم.از جائی بزرگ ، نام و نشان
دارم.پس، چگونه می شود که میهندوست نباشم و به تاریخ و نیاکان و نژاد بزرگ آسمانی
خویش سرافرازی ننمایم؟آنکه میهندوست نیست و به اندیشه و زبان و فرهنگ آسمانی نیاکان و
مردم بزرگش پشتوانه نداشته باشد، بی شناسنامه و ناکجاآبادی و بی نام ونشان است و آنکه
چنین است ، ابزار دست ناچیزیست و بازیچه دست جهانیان بیگانه ودون مایه ای فرومایه
( هرهری مذهب ) که هیچ نام و نشان درستی ندارد واز خود هیچ ندارد( پوسته ای بی مغز
است ) و چنان می شود که :
پسر کو ندارد نشان از پدر، تو بیگانه خوانش مخوانش پسر.
...چنین است که در آموزه های بزرگ و ارزشمند ایرانیان بزرگ و ارجمند پارسی ، دوستی
میهن دستور کار نخست هر ایرانیست که در شاهکارهمیشه ارزشمند و بی همتای آسمانی
شاهنامه همچنان بی پایان بر آن پافشاری شده است.وچنین است که شاهکار همیشه ارزشمند و
جاودانه و آسمانی شاهنامه شناسنامه میهنی ماست و همین سرافرازی مارابس که در جهان ،
شناسه و شناسنامه ارزنده و آسمانی و بزرگی چون شاهکار شاهنامه نبوده و نیست.
...و چنین است که از دستورات نخستین پیامبر اسلام که : میهندوستی از دین است.
( حب الوطن من الایمان).
...من خانه ای بهشتی دارم که از بهشت هم برایم دوست داشتنی تر و ارزشمند تر و زیباتر
است.دراین خانه پدر و مادر و برادران و خواهرانم زنده گی دارند.این خانه ی همیشه میهنم
است.چگونه به این خانه بزرگ ، پشتگرم نباشم؟...آنکه پشت و پناه من است ....ومن چه
نامرد و بی رگ ( بی غیرت ) باشم که از چنین خانه بهشتی ، پشتیبانی ننمایم...؟
...واین است که من می سرایم:
همه جای ایران بهشت منست.
کجا بهتر از خانه ی میهنست؟
******************************
بهتراست بدانیم:
در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) آقا می گفتند و به خان
خود خانم .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین
واژه های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز
کرده است،چه بگویم...؟؟؟
بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای خانم ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار
را ( بجای آقا ) بکار ببریم .
....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم
نرسانیم.
بدترازآن واژه پرچم که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از
دم گاوبر نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای
درفش از چنین واژه بی بنیاد وپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می
شود، خدامی داند...
************************************************************
پان ترک و پان عرب و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به
میهن بزرگ ،
ایران بزرگم را چنین می بینم :
