...به کوری چشم کوردلانی که
پایگاه همیشه زنده و بزرگ ایران بزرگ پارسی رادر پرشن بلاگ
تنهابه گناه(؟!)ایراندوستی به این نشانی بستند:
....پایگاه دل تپنده ایران بزرگ پارسی،
زود به زود به روز می شود.
...دشمنان کوردل ایران بزرگ پارسی و فردوسی بزرگ !
ازاین پس بیشتر بسوزید و بمیرید...
...من دراینجا بهتر می توانم کار کنم...
...اگراینجاراهم ببندید،همچنان خواهم آمد...
...اگرم درنگشائی ، زره بام برایم...
**********************************************************************
بانام خداوند مهر آفرین...
به نام نامی مهرایران بزرگ...
درود همیشه ازآسمان و زمین بر
پدر ارجمند و آسمانی اندیشه و فرهنگ و زبان
وادبیات وتاریخ شکوهمند وآسمانی ایران بزرگ :
فردوسی همیشه بزرگ و سرافراز.
به : پیشگاه همیشه بزرگ و بلند و آسمانی فردو سی بزرگ :
...ما نسل آفتابیم.فرزند شاهنامه.
خورشید ما فروزی تا بی نشانه روشن...
...سروده از :زادمهر پارسی ( حسن توکلی رودسری )
*********************************************************************
زبان همیشه ارزشمند و شیرین پارسی،
...بهترین و شیرینترین و کاراترین و ارزنده ترین...
چراواژه های پارسی؟
وبرای چه سره سازی(پاکسازی بجای تصفیه تازی)زبان ارزشمند پارسی ازواژه های بیگانه؟
مردم درروزگار به زبان وگفتار ،زنده اند وشناسه دارند وآنانی که زبان خودپایه ای (بجای
مستقل و خوداتکاءتازی )ندارند ،ازخود هیچ ندارند و زنده ای مرده اند و چنین است که
درروزگار ازخود نشان و جای پائی ندارند.دراین راستا مردمی زنده ترین و جاودانه ترینند که
اززبانی پویا وخودجوش و خودپایه و خودزایا برخوردارباشند و درخود وازخود زبان وواژه
بسازند و به نام خود بهترین و بالاترین و دستورمند ترین(بجای واژه های تازی قاعده مند و
قانونمند)زبان و گفتاررادرروزگار بنمایانند و بدین برتری ووالائی ، خویش رادرجهان به نام
مردم بزرگی دارای زبان و گفتار که شناسنامه هرگروه و مردم بافرهنگ و پیشرفته و
اندیشمندمی باشد ،بشناسانند. و چنین است که چنین مردمی باچنین زبان خودپایه و خودجوش و
زایا و خودزاینده هرگزدرروزگارفراموش نمی شوند و به نام زبان خودکه نامی برگرفته ازگروه
نژادی و تبار خود آنان است،همچنان نام آوروبزرگ و زنده و فرهنگبخش وخودجوش واندیشه
گستردرروزگاربرپاخواهندبود.وزبان همیشه ارزشمند و زیباودستورمند و ستوده
و شناسه دارپارسی چنین است.
باورکنید هرگزازروی خشکمغزی و تندروی در هواداری اززبان پارسی نمی گویم که آنچه ازآن
بیشترازهمه دشمن می دانم و بیزارم ،همین خشکمغزی و تندروی بیش ازاندازه درهواداری
گروه یا کس یا اندیشه و زبان و فرهنگ ویژه ایست.چگونه می شودکور بود؟چگونه باید
خورشیدرادرپس ابرنادیده گرفت؟...چگونه باید راست رادروغ پنداشت؟...چرابایددربه روی
راستیها ببندیم؟
...اینکه درهمه روزگار،زبان پارسی رابهترین و شیرینترین و زیباترین و شناسه دارترین
زبانهای جهان دانسته اند،هیچ گمانی نیست.همه دشمنان سوگندخورده و کوردل ایران بزرگ
ستمدیده ونازنین پارسی ماازتازی و ترک و مغول واروپائی و اسلاوی و...باآنهمه ستم و زخم
ناجوانمردانه ونابرابرو کینه توزانه ای که باشلنگ اندازیهای بیجاوجفتک پراکنیهاودست
وپازدنهای بیهوده که برپیکر راست و تنومند این زبان توانمند و
نیرومندوگهربارونغزفروبردند،هرگزدرآن اندازه نبودند(...و توان و یارائی وکارائی آن
رانداشتند)که برگ سبزی ازپیکر همیشه سبزوبهاری وتنومندوسربه آسمان آن رابجنبانند.چه
برسد به اینکه برگی ازآن رافروریزند یا پیکرهمیشه استوار و برپایش رابتکانند.چه اینکه
درهمه روزگار وبه ویژه درسیاهه هائی که این دشمنان کوردل و سوگندخورده دراوج خودکامگی
و خودسری وزوروستم بوده اند،زبان ارزشمند و دستورمند و شناسه دار وزیبای پارسی
همچنان بهترین وگویاترین ورساترین رسانه گفتاری و پیوند مردم بوده و به فرمان همینان
زبان کشوری(رسمی)مردم روزگار بوده است.هرچند شاه صفی صفوی درروزگارکوری برآن
شد که گویش(لهجه)ترکی رازبان کشوری (رسمی )مردم بزرگ ایران بزرگ پارسی کند،درگام
کورنخستین خودشکست خورد وچنین بود که همچنان زبان ارزشمند پارسی زبان نخستین مردم
بزرگ ایران پارسی باشد.کدام زبان چنین پایدار و استواردرروزگاربرجای بوده است؟همه
زبانها همانهاکه روزگاری ،برای خود سری بوده وجهانی(بین المللی)بوده اند،همانندقبطی
(مصری کهن)وآرامی وسریانی و...دربرابریک نیروی زور وستم ناجوانمردانه ونابرابرازپای
درآمده اند.
زبان ارزشمند پارسی ،نه ازروی زورکه باآنهمه زوروستم نابرابروناجوانمردانه تازیان
خودسرو ستمگرونامرد،همچنان استوارترازپیش درروزگاربرجای ماند.چرا؟خردراست اندیش و
اندیشه راست و دیده بینا به روشنی به این سخن و خرد راست گواهی می دهد که بن مایه های
بی همتا و توانا و ریشه دار زبان پارسی چنین آن رادرسیاهه های کوری ازروزگاربدسروکج
اندیش و نامرد ونامهربان ازآسیب وگزند دورداشته است.
...وچنین است که فردوسی بزرگ که خود همه خرد واندیشه و دانش وفرهنگ وبینش و دانائی
و توانائیست ، به نام نامی و بزرگ این زبان ارزشمند و بلندپایگاه زاده می شود.وبراستی اگر
پیش ازآن بزرگ و شاهنامه همیشه بزرگ و ارزشمند وبی همتایش چنین زبانی نشانی
نداشت،آن بزرگ چگونه شاهکارتراوش مغزوخرد والای خویش (شاهنامه ارزشمند)رابه
جهانیان (...ونه تنهابه ایران بزرگ پارسی وایرانی بزرگ )پیشکش می کرد؟
...وزیباتروپرمغزتروارزشمند تراززبان پارسی کدام است؟...چنین بودکه فردوسی همیشه بزرگ
و ارزشمند،شاهکار همیشه ارزنده وزیبای شاهنامه رابه پارسی نوشت.
...وچنین است که زبان ارزنده وگهربارپارسی مروارید(در)زبان (درزبان پیشینیان:درلفظ دری)
می شود و همچنان قند پارسی وکلک شکرریزبه شمارمی آید.
...چنین است که مغز پربار و خرددرست اندیش فرمان می دهد که
همه جهان پارسیگوی باشند...نه تنها ایرانی...
...و چنین است سروده من ،فریاد همیشه من:
ای گوهرپارسی توازخورشیدی.
ازپشت و نژاد گوهری جاویدی.
دررشته زرچه بی کران می تابی!
ارزنده ترین دانه مرواریدی.
...ای گوهرپارسی توازخورشیدی...
************************************************
...کارآینده نویسنده این پایگاه را بااین دیدگاه که:
بیائید پارسیگوی باشیم،
بخوانید...
