بانام خداوند مهر آفرین...
به نام نامی مهرایران بزرگ...
...درفشِ (پرچم ، نه )همیشه سرفراز ایران بزرگ !
...برای همیشه برافراشته ای...
...بهترین سایبان مائی...
فردوسی بزرگ!:
درود بر تو همیشه ازآسمان و زمین...
به : پیشگاه همیشه بلند و آسمانی فردوسی بزرگ :
از ریشه ی تو جوانه ام می روید.
ازآب تو باغ خانه ام می روید.
نام تو بلند و اوج ای فردوسی _
تا اوج ، زخاک و دانه ام می روید
...سروده از : زادمهرپارسی ( حسن توکلی رودسری )
ایران بزرگ !:همچنان برپائی...
...امارات و جمهوری (؟! ) من درآوردی و
دروغین آذربایجان کجا بودند؟
... روزگاران بلندی که خود، همه ایران بزرگ بودند...
... و اینک عربده دروغ سر می دهند ...
...تفو بر تو ای چرخ گردون تفو...
این هردو بزرگند در پهنه تاریخ.این هردو فروغند در هر شب تاریک...
... و این هردو از ریشه بی کران سبز و تناور
پارسی روئیده اند...
*****************************************************
دو خورشید جهانتاب پارسی :
فردوسی بزرگ و پیر فرزانه همیشه پارسی
...براستی، خورشیدی فروزان تر از این دو فروغ بی همتای تاریخ در گستره
اندیشه و زبان و دانش و فرهنگ کجا بوده و هست؟ هریک با فروغ خود فروز
خورشید اندیشه و زبان پارسی به بستر تاریک تاریخ ، روشنی بخشیده
اند.هردو پهلوانی ( حماسی ) سرا.یکی از اندیشه و تاریخ و فرهنگ می گوید و
آن دیگری از پرواز تا بی کرانهای دیگر...گوئی ، فردوسی بزرگ ،
بستررابرای پیرفرزانه پارسی آماده فرموده بود.چنانکه در جای جای اندیشه
ها و کارکردهای این پیرفرزانه در دیوان بزرگ ( کبیر : شمس ) و پهلوانی
( حماسه ) داستان پرواز تابی کرانها ( مثنوی معنوی ) همچنان ازالگوهای
شاهکارارزشمند شاهنامه بهره برده و از آنها نام می برد.چنین بود که شاهکار
ارزشمند و آسمانی شاهنامه از اندیشه و فرهنگ و زبان و تاریخ گفت و
پیرآسمانی پارسی این اندیشه و زبان و فرهنگ راتا بی کرانهای آسمانها پرواز
می دهد.
...این هردو از یک ریشه سبز و تناورروئیده و هردو یک خورشیدند و هردو
آسمانی و از یک آسمانند.آسمان همچنان روشن خورشید گستر ایران بزرگ.
...و این هردو پرواز تا فراسوی بی کرانهایند و ازآنجا بر همه فروزانتر از
خورشید کهکشانهاخستگی ناپذیر و پرتوان می تابند...
...این بزرگان،این جاودانگان، این همیشه فروزه های پرتوان فروزان تاریخ را
هرچه بیشتر بشناسیم...
...باشد به خودآئیم و گنجینه های ارزشمند پراززر و مروارید خویش را
که همچنان در دل فروزان کهکشان آسمانها بر همه تاریخ تابش داشته و دارد،
درآغوش کشیم.
...ایران بزرگ با زبان جاودانه همیشه پارسی خود _ که شیرین ترین و دانشی
ترین و کارشناسانه ترین زبان جهان است _ و زبانی جهان بوده و هست _
و برترینها و زیباترینها را در خود پرورانده و درخاک آسمانی همچنان پرتوان
تناور و بالنده و هماره سبزخویش رویانده و به جهانیان پیشکش ( تقدیم )
داشته است.
ایران بزرگ است با فردوسی بزرگ :
آنکه شاهکار ارزشمند ترین تراوش آسمانی اندیشه و زبان و تاریخ است...
ایران بزرگ است با پیربزرگ و فرزانه همیشه پارسی ،
( مولانای بزرگ پارسی ) :
آنکه همه شاهکار پرواز و آسمانی و اوج و آزادی و رهائی است.
... وایران بزرگ است با همه بزرگی ها و برتریها
و بزرگترینها و برترینهایش ...
...وایران بزرگ است همچنان جاودانه و بزرگ ...
...ایران بزرگ است با زبان و اندیشه و تاریخ و
فرهنگ همیشه ارزشمند پارسی ...
...وزبان همیشه شیرین و ارزشمند پارسی است
که جهانی بوده و هست...از همه جا به آن بهشت خدا
روی می کنند...از ترک و عرب و بیگانه و دوست و دشمن...
...همه دوستش دارند و ...خاک آسمانی این بهشت آسمانی را بابارگاه زبان
آسمانی وجاودانه اش ( پارسی دراوج هنر و شکر ) سر فرود می آورند و
...و می بوسند...
...وایران بزرگ ،
سراسر ، مهر است و مهرآفرین...
روزی مهربزرگش با خورشید همیشه تابان شاهنامه به نمود می رسد و خورشید
همچنان فروزان فردوسی...
...وروزی با تابش جاودانه خورشید پیرفرزانه پارسی...
...پس ،
همیشه زنده است :
ایران بزرگ پارسی باتابش مهر و مهرافروزیش ......
همیشه درود بر ایران بزرگ پارسی : ازهند تامصر...
... و چنین است که من سروده ام :
ای سبز تر از دانه ی من ریشه ی تو.
ای رویش جاودانگی پیشه ی تو.
ای در تپشی همیشه در دل ، ایران !_
تا هست دلی دران دل اندیشه ی تو.
بهتراست بدانیم:
در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) آقا می گفتند و به خان
خود خانم .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین واژه
های بی بنیاد و بی سر وتهی ، جایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز کرده
است،چه بگویم...؟؟؟
بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای خانم ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار را
( بجای آقا ) بکار ببریم .
....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان وستم
نرسانیم.
بدترازآن واژه پرچم که بیابانگردان بی فرهنگ مغولی غز به آرایشهایی که از
دم گاوبر نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای
درفش از چنین واژه بی بنیاد وپوچی در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می
شود، خدامی داند...
...(دراین باره به کارکردهایم دراین پایگاه که در بخش سربرگهای
نوشتارهای پایگاه به نامهای واژه های شوم خانم و آقا و پرچم و...و بانوی بزرگ پارسی از
خانم مغولی بالاتر...است، روی کرده شود).
*******************************************************************
پان ترک و پان عرب و هر دشمن دست درازکننده ( متجاوز ) به
میهن بزرگ ، ایران بزرگ ،
...هرکدام سردرآخوربیگانه دشمن دارند...
...پس،مرگی ننگین بر نام وهستی ننگین شان.
