اندیشه ارزشمندایرانی بزرگ پارسی نوروزوبهار:
اوج فرهنگ دوباره زایایی ورستاخیز(:قیامت)هستی
باشادباش(:تبریک)بهاربه همه مردم همیشه سبزبهاری ایران بزرگ همیشه سبزبهاری پارسی.
ای گوهرپارسی توازخورشیدی. ــ ازپشت ونژادگوهری جاویدی.
ــ دررشته زرچه بی کران می تابی! ...ــ ارزنده ترین دانه مرواریدی.
(:زادمهرپارسی:حسن توکلی رودسری)
پیغمبرگرامی ــ که درودخداوندبراوــ فرمود:
بادیدن بهارازرستاخیز(:قیامت)بسیاریادکنید.
(:اذارایتم الربیع فاکثرواذکرالنشور)
...آری،همه اندیشه والای ایرانی بزرگ پارسی ازهزاره های بلندودورروزگاربرپایه زایش
ورویش هستیهاوباشنده گان(:کاینات)بوده است که:هیچ چیزنمی می ردکه همه چیزدرزایش
وفراوانی ورویش وفرازنایی است پیش ازآنکه آنتوان لورن لاووازیه(۱۷۴۳ ــ ۱۷۹۴)
که
پدرنوین(:جدید)دانش کیمیاگری(:شیمی)(...پس ازجابرپور(:ابن)حیان وزکریارازی بزرگ)
درجهان دانش امروزشناخته می شود،دستور(:قانون)توانزایی(:بقای)ماده(یاپدیده:جرم)
وهستینهاد(:انرژی)رابه دانش روزبنمایاندکه:درهستی نه چیزی زاده می شودونه چیزی
می می ردکه ازگونه ای به گونه ای دیگرپدیدارمی شود.(:بنیاددگردیسی پدیدارها).
...چنین است که دراندیشه والای بی همتای ایرانی هرگزمرگ ومردن جایی نداشته است واین
دیدگاه ارزشمندبیشتربرخاسته ازاندیشه والای آسمانی دینی ایرانیان بزرگ بافرهنگ پارسی
بوده است وخداوندی که هرگزمرگپذیرنیست ومردن دراندیشه والای خداوندجایی نداشته
است.چنین است که سرتاسرشاهکاربی همتای شاهنامه همه زنده گی ورستاخیزودگردیسی
هستیست.ازاینرو،دراندیشه والای ایرانی بزرگ پارسی ازهزاره هایی پیش ازگاهنگار(:تاریخ)
روزگار،روزهاوماههای سال،هریک به ایزدی(:فرشته ای)نامیرداربوده است که به نیروی
توانزایی خدای یگانه نیرومندوبی همتاهمچنان پرتوخودفروزجاودانه هستی
درآفرینشندوهرگزروی تاریک وسیاه مرگ رابرابردیده گان تشنه زایش وشادی باشنده گان
(:کاینات)نمی گشایندکه اینهاهریک نموده های زیبای زایش وآفرینشند.درسنگنبشته (:کتیبه)
الوندازگفتارخشایارشاه می خوانیم:«...هی شیاتیم ادات مرتی یهیا(hayah shiatim adat
marti yahya )»:«...به نام خدایی که شادی رابرای آفریده گان آفرید».ببینیددراندیشه
والای بی همتای ایرانی ــ که ازدیدگاه ارزش خردودانش درروزگار،همتایی درسرزمینهای
دانشگسترنداردــ هریک ازدوازده ماه سال رابا چه نام ارزشمندی شناخته است:
فروردین:
به نام فرورده ها(:فره وهرها:فروهرهای(fravahr))نهادین جهان، همانهاکه
گوهرانی آفریده خداوندندودرنهادهستیهاازگوهراوپرتوزایش وهستی دارند.(:همان که درسخن
ارزشمندخداونداست:...همه هستیهاازنهادخداوندندوآفرینشی ازاودارند:فطرةالله التی فطرالناس
علیها...)این واژه درپارسی باستان فرورتینام(farvartinam) خوانده شده که افزونمادینه
(:جمع مونث)فرورتی(farvarti) می باشدودرزبان پهلوی به گونه فرورتین(farvartin)
خوانده شده است که به چم(:معنی)فروردهای پاکان وفروهرهای پارسایان می باشد. چنانکه می
دانیم ایرانیان بزرگ بافرهنگ پارسی باستان برپایه دین خداپرستی خویش به جهان
دیگروبرترازاین جهان باورداشته اند.جهانی که گسترده تروزنده ترازاین جهان است وروان
درگذشتگان درآن جاودان وورجاوند(:ابدی)است.چنین بودکه براین باورارزشمندبودندکه
روانهای(:فروهرهای گوهرین) پاک وآسمانی درگذشتگان وآنان که برپایه باوردین آسمانی
خودبه سوی خداوندبازگشته اند(:ازخداییم وبه خدابازمی گردیم:انالله واناالیه راجعون)دارای
هوشی سرشارتر(...وزنده تر)اززنده گان وزمینیانندوهرباردرروزهای پایان سال پیشین
وآغازسال نوبه زمین می آیندواین کوچ از26اسفندتا5فروردین انجام می شود.
...چنین بودکه نوزدهمین روزهرماه رابه نام این فرشته می شناختندوآنگاه که نام روزوماه باهم
برابرمی شد،جشن ارزشمنددینی فروردینگان رابرگزارمی کردند.
...واژه فردین که امروزنامی ازنامهای مردان است،برگرفته ازفروردین است که به گونه فرودین
وسپس فردین درآمده است.
...اردی بهشت(از:اشه وهیشته(ashsavahishtah)):
بهترین راستی وچه
زیباورساوبجاوارزشمند،گزینه چنین نام ارزشمندونغز(:جالب)وپرمغزی که این ماه،اوج زیبایی
آفرینش ارزشمندوزیبای خداونداست ودراین ماه است که زیبایی بهارورویش هستی به اوج
خودمی رسدوزمین براستی بهشت خداوندمی شودوزیبایی شاهکارآفرینش خداوندرابیش ازپیش
می بایددراین ماه نگریست وچنین بودکه سومین روزهر ماه رابه نام این فرشته اهورایی می
شناختندوآنگاه که نام روزوماه باهم یکی می شد،جشن ارزشمنددینی اردیبهشتگان درستایش
اینهمه بخششهای(:نعمتهای)ارزشمندوامیدبخش خداوندی برگزارمی شد.این واژه دراوستابه
گونه اشه وهیشته یادشده ودرزبان ارزشمندپهلوی به گونه ارت وهیشت(ortvahisht) آمده
است که برگرفته ازریشه واژه گانی ارته(artah)باستانی پارسی(به چم(:معنی)پاکی(:تقدس)
ودرستی وراستی)ووهیشته(:vahishtahبه چم(:معنای)بهترین)می باشد.نغز(:جالب)
وزیبااینکه بدانیم همین ایزد(:فرشته)اهورایی درریگ ودای هندوان بت پرست کهن درنام ریتا(
rita)خداوندمادینه(:ربةالنوع)مهرودوستی وبجای آوردن پیمان(:وفاداری ووفای به عهد)است
ودراندیشه فرهنگپروروالای آسمانی ایرانیان بزرگ پارسی باستان به گونه یک فرشته اهورایی
(...ونه یک بت مادینه)نمودارشدوایرانیان هرگزبت پرست نبوده اندوهرجاکه نام ونشانی ازخدای
یگانه بود،بی درنگ بدانسورومی کردند.
خرداد(:هئوروتات(haurvatat)):
اوج(:کمال)این واژه دراوستاهئوروتات(haurvatat)
ودرزبان ارزشمندپهلوی(:پارسی میانه)به گونه خردات(xordat)آمده است که برگرفته
ازگهرواژه ارزشمندپارسی باستان هرووا(haruva)می باشدکه به چم(:معنی)
رسایی،درست،اوج(:کمال)است ازآن روکه نیمپاره(:فصل)زیبای بهاردراین ماه به اوج(:کمال)
خودمی رسدوچنین بودکه ششمین روزهرماه رابه نام این فرشته اهورایی جشن می
گرفتندوبدینگونه سپاسگزاربخششهای(:نعمتهای)خداوند بودندوچنین شدکه جشن ارزشمنددینی
خردادگان پدیدآمد.
تیر(:تیشتریه):
فرشته باران که زمین رابه یاری خداوندازآب فراوان زنده وسیراب می کند.این
واژه دراوستابه گونه تیشتریه(tishtariah)ودرزبان پهلوی به گونه تیشتر(tishtar)یادشده
است وایرانیان بزرگ بافرهنگ پارسی باستان براین اندیشه ارزشمند بودندکه هرگاه ستاره
تیشتر(تیر)درآسمان نمودارشود وبدرخشد،فرشته ای مژده ده باران وتازه گی وزنده گیست
وچنین بودکه به پاسداشت وبزرگداشت این بزرگواری وبخشش خداوندبخشنده سیزدهمین
روزهرماه رابه نام این فرشته اهورایی جشن می گرفتندتاسپاسگزاربزرگیهای خداوندباشندوهم
ازآن روچنانکه درگاهنگار(:تاریخ)روشن است،ایرانیان بزرگ پارسی کهن درگاهشماری
واخترشناسی ازهزاره های کهن دراوج دانایی بودند(...ودراین دانش، پیشرووپیشآهنگ
جهانیان هستند)وباپی گیری(:رصد)ستاره تیر،آغازدومین نیمپاره(:فصل)سال راکه تابستان
واوج روینده گی وباروری بخششهای خداوندی(:مواهب طبیعت)می باشد،جشن تیرگان
برگزارمی کردند.
امرتاته(:امرداد):
نامیرایی وجاودانه گی واین نام راازآن روی به این ماه داده بودندکه ماه
کشت وکاروکشاورزی بوده است وایرانیان بزرگ ازهمان روزگارباستان وهزاره های پیش
ازگاهنگار(:تاریخ)روزگار،همیشه تلاشگروکوشای کاروزنده گی درست ودرپی روزی خدایی
(:روزی حلال)بوده اندودرسخن ارزشمندخداونداست که:هر کس به اندازه تلاش وکوشش
خوداززنده وروزی بهره می برد(:لیس للانسان الاماسعی)وخداوندهرروزدرکاریست(:کل یوم
هوفی شان)ودرشاهکاربی همتای شاهنامه همه تلاش وجستجو وکاروبدست آوری روزی خدایی
است چنانکه پیرفرزانه همیشه سرافرازپارسی(:مولوی بلخی)هم می فرماید:
«...جمله ذرات جهان درجستجو وزکمال وعشق یابدرنگ وبو»
...چنین بودکه این ماه راامردادنام نهادندوبه پاس بخشش روزی خدایی ازخداوندبخشنده روزی
رابه همان نام نامگذاری کرده بودندوروزی راکه برابربانام فرشته امردادبوده است،جشن
ارزشمنددینی امردادگان رابرگزارمی کردند.
خشثره وئیریه(:که امروزشهریورمی گوییم):
پادشاهی(:اوج فروزش)خورشیدکه همچنان
دراوج تابنده گی ودرخشنده گیست وهستیها(...به یاری خداوند(:اورمزد)بزرگ ودانا)ازاوروشن
می شوند.این واژه دراوستابه گونه خشثره وئیریه(xshathra vairya)به چم(:معنی)
کشوریاپادشاهی برگزیده یابرتراست ودرزبان پهلوی به گونه شتریور(shatrivar)درآمده
است.شهریوردراوستابهشت یاکشورآسمانی اهورامزداست ونمایانده پادشاهی وتوانانی مینوی
(:روحانی)آفریدگاراست ویکی ازفرشته های(:ایزدان:امشاسپندان هفتگانه)
خداونداست.دربرابراین نام،سنبله تازی(:عربی)است واین ازآن روست که رستنیهاوروییده نیها
(:نباتات)ومیوه ها(:مرکبات)دراین ماه به باروری می نشینندوجوانه(:سنبله)می زنندواوج انجام
کارهای کشاورزیست.چنانکه می بینیم نامگذاری این ماه ایرانی به نام ارزشمند پارسی
شهریور،بسی ازآنچه که درروزگاری بدان سنبله می گفتند،رساتروزیباتروبجاتراست.چنین
بودکه چهارمین روزاین ماه رابه نام فرشته شهریورنامگذاری کرده بودندوبه پاس اینهمه
بخششهای ارزشمندخداوندی آنگاه که نام روزوماه باهم برابرمی شد،جشن ارزشمنددینی
شهریورگان رابرگزارمی کردند.
مهر(:میتره(یامیثره)):
فرشته مهرومهربانی.زیباونغزاینکه دراین باره بدانیم که ازآن روکه
دراین ماه که مهرش نام نهاده ایم(...ودرگاهشماری عربی به آن میزان گفته اند)شب وروز
(:تاریکی وروشنایی)ازیک گاهسنج(:ساعت)برابروهمسانی برخوردارمی شوند(...وشب
وروزباهم برابرویکی می شوندوروشنایی وتیره گی به هم می رسند)چنین است که دریک
گزینش بسیارزیباوارزشمندوخردمندانه پدیداری این ماه راگاه(:وقت)آشتی تیره گی وروشنی
پذیرفته واینکه دونمودتاریکی وروشنی که هرگزباهم جوردرنمی آیندوباهم ناهمگونند،اینچنین
دارای گاه(:وقت)یکسان می شوندوبه هم می رسندپس می بایداین پیوند(:وصل)تاریکی
وروشنی رااوج مهردانست وبه هم بیشترمهرورزیدوبه پاس این مهری که خداونددردلهای
هستیهانهاده است(...درسخن ارزشمندخداونداست که:...خداونددردلهای دینباوران(:مومنین)
پیوند(...دوستی آفرید):...والمولفةقلوبهم...)،جشن گرفت وخداوندبزرگ بخشایشگررابرای
چنین بخشش بزرگی سپاسگزاربود.چنین شدکه شانزدهمین روزاین ماه رابانام این فرشته می
شناختندوچنین بودکه جشن ارزشمندمهرگان پدیدآمد.
آبان:
فرشته ای که آبهابه یاری اوازآسمان فرومی بارندوهستیهای زمینی راازنوسیراب می
کنندوایرانیان بزرگ پارسی باستان این نام راازآن روبه این ماه داده بودندکه برپایه یافته های
دانش گاهشماری واخترشناسی خویش آغازآن راپیشدرآمد(:مقدمه)ریزش باران می دانستندچه
اینکه پذیره گاهشماری امروزهم چنین است.چنین بودکه به پاس بزرگداشت وسپاسگزاری
ازبخشش آسمانی خداونددرآبیاری زمینهای خشک وکویروتشنه باران،دهمین روزهرماه رابه نام
این فرشته اهورایی کرده بودندوآنگاه که نام روزوماه باهم برابرمی شد،جشن ارزشمنددینی
آبانگان رابرگزارمی کردند.
آذر(:آتر):
فرشته کارگزار(:موکل)آفتاب وایزدآذرخش و آتش وایرانیان بزرگ ازاینرواین ماه
رابه این نام خوانده اندکه اوج بازتابش وپرتوافکنی آذرخش(:صاعقه ورعدوبرق)است که درپی
آن بخشش خداوندی باران به همه روشنی وروزی می بخشد.زیبااینکه بدانیم هندوان کهن
ایندره (:ایندرا)راایزدنرینه(:رب النوع)جنگ می دانستندکه همواره باگرزخودکه همان آذرخش
باشد،یاری کننده آریاییان است وبردیوخشکسالی می کوبدوزمینهاراازآب سیراب وبارورمی
کند.دربرابراین پنداربت پرستی،ایرانیان بزرگ بافرهنگ پارسی باستان،فرشته اهورایی وخدایی
آتر(:آتارس که آتش واژه ای برآمده ازاین ریشه ارزشمندواژه پارسی است ودرواژه های
پارسی باستان به گونه آثردرآمده است)راکه امروزآذرمی گوییم،برگزیدندوآن ازفرشته های
هفتگانه خدایی(:امشاسپند)است که به یاری خداوندمهربان ومهربخش،درکناردیگرفرشته گان
نیکنهادخداوند درکاربخشش نیکی ومهربرای بنده گان وآفریده گان خداوندیست.چنین بودکه
نهمین روزهرماه رابه نام این فرشته کرده بودندوجشن آذرگان ازچنین بنیادارزشمندوخردمندی
برآمده است.
دی:
این واژه وامی(:اقتباسی)ازریشه دئوایرانی ــ هندیست(:دررسته واژه گان هندواروپایی)
که درهمه فرهنگهای آریانی ازهندتااروپابه خدای بزرگ آفریننده می گفته اندوواژه دیوپارسی
برگرفته ازآن است.هندیان کهن آنگونه که درریگ وداــ ازنگاشته های چهارگانه دینی
(درکنارسامه ودا،یجورودا،اتروه ودا)هندوهای باستان ــ دیده می شود،دائوس پیتار
(پدرآسمانی:همان آسمان که دراندیشه چینیان کهن نیزخدای خدایان بوده است ومغول بت پرست
ازهمین خدای نرینه بانام تنگری یادمی کرد)راخدای بزرگ خویش می دانستندوهمین اندیشه
دریونان کهن به گونه زئوس پاترودررم باستان به گونه ژوپیتردرآمدکه تاپیش برآمدن آیین
ایرانی میترائیسم(درروزگارجهانشاهی(:امپراتوری)نرون) ازخدایان بزرگ رمیان باستان بوده
است.آنگاه که زرتشت دین خویش راآشکارساخت،همه خدایان ساختگی دینهای پیشین راکه به
بت پرستی(:آسمان وآفتاب و...) وپرستش خدایان بومی می انجامید،دروغ خواندوپرستش
دئوهاراشوم ونکوهیده دانست وگفت:بالاترازخدای یگانه هیچ نیست.چنین شدکه واژه
دیودراندیشه ایرانی برابربابدی(:شر)وانگاره اهریمن(:شیطان)شدوایرانیان بزرگ بافرهنگ
ازآن روبه این ماه دی گفته اندکه زنده گی دیوتاریکی(:همان که بلندترین شب سال ودرازترین
نمودتاریکی باشد)درآغازاین ماه درهم نوردیده می شودوروزپسین آن آغازبردمیدن فرشته
مهرروشنایی وروزاست.دی دراوستابه گونه دات هوش(dathush)ودادهو(dadhva)آمده
است که به چم(:معنی)داداروآفریننده می باشدودی فرشته ایست که ازسوی خداوندیکتاکارگزار
(:موکل)این ماه است.چنین بودکه به پاس این زادروزروشنایی سه روزاین ماه راکه برابربانام
دی می شد(:دی به آذر،دی به مهر،دی به دین:روزهای هشتم وپانزدهم وبیست وسوم) جشن
دیگان برگزارمی کردند.
بهمن(:وهومنه):
فرشته اندیشه نیک وخردوداناییست واین ماه راازآن روی بهمن گفته اندکه
هستی دریک اندیشه وخردارزشمندی، نخستین جوانه های روینده گی وبالش رابه خودمی بیندکه
درماه پسین (:بعدی)آن زمین به یاری فرشته ای مادینه(:ارمائیتی یاسپندارمزد:خردآسمانی
(:مقدس))نموده های آغازبهاروروییدن هستی راپیش روی آفریده گان می نمایاندومی بایدبه
پاس این باروری سپندارمزدکه نمودی ازارزشهای والای زن درفرهنگ ایرانیست که درسایه
سارخداوند وبه یاری اومی زایاندومی آفریند،روزی راکه به نام اوست،جشن گرفت وبزرگ
داشت.این نام دراوستابه گونه وهومنا(vohumana)آمده است ودرزبان پهلوی وهومن
(vohuman)خوانده شده است که به چم(:معنی)بهمنش ونیکنهادونیک اندیش استواویکی
ازفرشته گان هفتگانه اهورایی(:امشاسپندان)ونخستین آفریده اهورامزداودرجهان مینوی
(:معنوی یاروحانی وغیب)نماینده(:مظهر)اندیشه نیک وخردودانایی خداونداست.چنین بودکه
دومین روزهرماه به این نام این ایز(:فرشته)بوده است ودرهمین روزجشن ارزشمندبهمنگان
برگزارمی شده است.
اسفند:
این واژه برگرفته ازسپنتاارمئیتی(sapanta armaiti) اوستاست که به چم(:معنی)
فروتنی پاک(:تواضع مقدس)است همچنین به چم بردباری وسازگاری هم آمده است ودرزبان
پهلوی به گونه سپندارمت وسپندارمذوسپنداربکاربرده شده است واسفندامروزی گونه ای
دگرگون ازگهرواژه ارزشمندپارسی باستان سپنتا(:سپنت آغازروزگاراسلامی درایران)می
باشدکه به چم(:معنی)پاک وآسمانی (:مقدس)می باشدوواژه انگلیسی سنت(saint)ازهمین
ریشه واژه ارزشمندپارسی گرفته شده است که به چم پاک می باشدوایرانیان بزرگ پارسی
باستان ازآن روبه این ماه سپندارمذ(سپنتاآرمائیتی)می گفتندکه ایزدبانوی مادینه زمین به یاری
خداونددرآغازبهاربه رویاندن زمین وبردمیدن رستنیهاوشکوفه هاوجوانه هاوسبزه
هاوچمنهاروی می کندوبدینسان بنفشه های زیباپیشدرآمدبهاررامی نمایانندوزمین
درآغازبهارازنوزنده وبارورمی شودوچنین بودکه پنجمین روزهرماه به نام این فرشته اهورایی
خوانده می شده است وجشن ارزشمندسپندارمزدگان(:اسپندارمذیااسپندارمزدگان
یاسپندارمزیاسپندارمزدگان یاسپندارمذ)که برابرباروزارزشمندبانومی باشد ،ازچنین اندیشه والا
وارزشمندی برخاسته است.ازاینجااوج ارزشگذاری ایرانیان بزرگ پارسی باستان به زن بیش
ازپیش آشکارمی شودکه آنان زن راچون فرشته آسمانی می دانستندهمتای فرشته آسمانی
سپندارمزدکه همچنان می رویاندومی زایاندوروینده گی وزاینده گی رادرجهان می گستراند.
...چنین بودکه روزارزشمندبانودرهمین ماه سپندارمزدوبه نام این فرشته آسمانی رویاننده گی
وبهارگرامی داشته می شده است.
...چنین است اوج ارزشهای والای بی همتای اندیشه ایرانی درروزگارکه همه برپایه زایش
ورویش هستی بنیادداشته وبرای همیشه پایداروبه همه روزگارچنین فرهنگبخش بوده
است.بهار،آنکه زایش ورویش تازه هستیست که مرگ ونیستی درآن راه ندارد.چنین است که
فردوسی بزرگ درشاهکاربی همتای شاهنامه همچنان ازرویش وبهارمی گوید.آغازرزمنامه
رستم واسفندیار،همه پندواندرزاست که زنده گی چون ابربهاریست می آیدومی باردومی
رودواین همان است که درفرمایشات پیغمبرگرامی وپیشوایان آسمانی وارجمنددینی(:ائمه
معصومین) بدان پافشاری شده است.
...ازسوی دیگر،مرگ درهستی راه ندارداگرپدیداری ازدیدمانهان ونادیده نی می شودوبه زبان
مابه جهان دیگری می رود،این مرگ نیست که اوگام به هستی دیگری گذارده است ودرهمان گاه
ازپس اوهمچنان زاده وروییده می شوندکه هستی همه زایش ورویش وبالنده گی وروینده گی
وشادی وخوشی ونامیراییست:
«کنون خوردبایدمی خوشگوار. _ که می بوی مشک آیدازجویبار.
هواپرخروش وزمین پرزجوش. خنک آنکه دل شادداردبه نوش.
درم داردونقل وجام نبید. _ سرگوسفندی تواندبرید.
...مرانیست فرخ مران راکه هست، ...ببخشای برمردم تنگدست.
_همه بوستان زیربرگ گلست. _ همه کوه پرلاله وسنبلست.
به پالیزبلبل بنالدهمی. _گل ازناله اوببالدهمی.
چوازابربینم همی بادونم، _ندانم که نرگس چراشددژم؟
شب تیره بلب نخسپدهمی. ...گل ازبادوباران بجنبدهمی.
_بخنددهمی بلبل ازهردوان. _ چوبرگل نشیندگشایدزبان.
ندانم که عاشق گل آمدگرابر. _چوازابربینم خروش هژبر.
_بدردهمی بادپیراهنش. ...درفشان شودآتش اندرتنش.
به عشق هوابرزمین شدگوا. _به نزدیک خورشیدفرمانروا.
_که داندکه بلبل چه گویدهمی؟ _به زیرگل اندرچه مویدهمی؟
...نگه کن سحرگاه تابشنوی _ زبلبل سخن گفتن پهلوی.
_همی نالدازمرگ اسفندیار. ...نداردبه جزناله زویادگار.
...چوآوازرستم شب تیره ابر_ بدرددل وگوش غران هژبر».
فردوسی بزرگ_که براستی بزرگ است ودربزرگی این مرد براستی بزرگ ومردهیچ گمانی
نیست_برپایه آموزه های ارزشمندآسمانی دینی خویش درآغازغمنامه رستم وسهراب همچنان
برنامیرایی هستیها(...وبه ویژه کیومرث خاکی(:انسان))پافشاری فرموده است.ببینیددراین باره
چه نغزوزیباسروده است:
«اگرتندبادی برایدزکنج، _بخاک افکندنارسیده ترنج،
_ستمکاره خوانیمش اردادگر، ..._هنرمنددانیمش اربی هنر،
_اگرمرگ دادست،بیدادچیست؟ _زداداینهمه بانگ وفریادچیست؟
_ازین رازجان توآگاه نیست. _بدین پرده اندرتراراه نیست.
همه تادرآزرفته فراز. _به کس برنشداین دررازباز.
_برفتن مگربهترایدش جای. _چوآرام یابدبه دیگرسرای.
دم مرگ چون آتش هولناک_ نداردزبرناوفرتوت،باک.
درین جان رفتن ناجای درنگ. _براسب فناگرکشدمرگ،تنگ.
..._چنان دان که دادست وبیدادنیست. چودادآمدش جای فریادنیست.
جوانی وپیری به نزدیک مرگ_ یکی دان چواندربدن نیست برگ.
دل ازنورایمان گرآگنده ای، تراخامشی به که توبنده ای.
..._برین کاریزدان ترارازنیست. _اگرجانت بادیوانبازنیست.
به گیتی دران کوش چون بگذری، _سرانجام نیکی بر خودبری.
...کنون رزم سهراب رانم نخست. ازان کین که اوباپدرچون بجست».
...هم ازاینروست که پیرفرزانه همیشه جاودان سرافرازپارسی(:مولوی بلخی)در
سروده هاواندیشه های گهرباروارزشمندخویش می گوید:
«...مازبالاییم وبالا می رویم. مازدریاییم ودریامی رویم...»
...همچنین:
«هرنفس آوازعشق می رسدازچپ وراست.
مابه فلک می رویم عزم تماشاکراست؟
مابه فلک بوده ایم یارملک بوده ایم.
ـــ بازهمانجارویم جمله که آن شهرماست.
ــ خود،زملک برتریم وزفلک افزونتریم.
ـــ زیندوچرانگذریم؟منزل ماکبریاست.
...گوهرپاک ارکجا؟عالم خاک ازکجا؟
...برچه فرودآمدید؟بارکنیداین چه جاست؟...»
...واندیشه ارزشمندپیشآهنگ اندیشه والای بازپرتوروشنایی(:اشراق)شهاب الدین یحیی
سهروردی واندیشه هستینهادی(:هستی نهادی:حرکت جوهری)محمدابراهیم صدرالدین شیرازی
برچنین پایه های آسمانی ارزشمندی استواراست که همه هستی ازدرون ونهاد(:ماهیت)خویش
پرتوی نهادین(:فطری)خداوندی دارندکه به ناگاه همچنان پی درپی ازنهادخدایی شان می
تراودوهمه دریک چرخه خودجوش نهادی(:فطری)همچنان چرخه بی کرانه ای ازبی کرانه
آغازتابی کرانه بی کرانه اند.
...وبراستی،بایدوبایدبراین اندیشه والای بی همتای آسمانی ایرانی بزرگ پارسی،بی کران آفرین
گفت وچنین است رازاین سروده من:
ای گوهرپارسی توازخورشیدی.
_ازپشت ونژادگوهری جاویدی.
_دررشته زرچه بی کران می تابی!
..._ارزنده ترین دانه مرواریدی.
*******************************************
بنمایه گان(:منابع)این گفتار(:مقاله):
شاهنامه:استادبزرگ:ابوالقاسم فردوسی
غزلیات مولوی
برهان قاطع:چاپ استاد(:دکتر)محمدمعین
آثارالباقیه:استادبوریحان بیرونی
سهم ارزشمندایران درتمدن جهان:استادعبدالحمیدنیرنوری
ایران درزمان ساسانیان:آرتورکریستن سن
فرهنگ ایران باستان:استادابراهیم پورداوود
فرهنگ(:لغتنامه)دهخدا:استادعلی اکبردهخدا
یشتها:استادابراهیم پورداوود
اوستا:استادجلیل دوستخواه
گاهشماری ایران کهن:حسن تقی زاده
دیدی نوازدینی کهن(:فلسفه زرتشت):استاد(:دکتر)فرهنگ مهر
تاریخ سیستان به ویرایش(:تصحیح)استادمحمدتقی بهار
شناخت اساطیرایران:جان هینلز،برگردان استادژاله
آموزگاروشادروان،استاداحمدتفضلی
تاریخ جامع ادیان:جان.بی.ناس،برگردان علی اصغرحکمت
تاریخ ادیان ومذاهب جهان:استادعبدالله مبلغی آبادانی
چکیده(:مختصر)تاریخ ادیان:استادمحمدجوادمشکور
تاریخ ادیان:استادعبدالعظیم رضایی
******************************************
...جستارهاوسروده های مرادرباره بهاردراین پایگاه بدین سرنگاشته ها(:عناوین)
جستجوبفرمایید:
نوروزبزرگ ایرانی
اندیشه سرافرازوفرهنگ بلندایرانی:همچنان بهاری وسبز
آفرین برفرهنگ والای آسمانی ایرانی(2)
ایرانی،نمودی تابی کران سبز
آفرین برفرهنگ والای ایرانی(:به بهانه نوروزارزشمند جهانی
ایرانی وبهار)
ایرانی همیشه بزرگ سبزبهاری(:سروده ای از:زادمهرپارسی(:حسن
توکلی رودسری)
بهاردرادبیات ارزشمندوگهربارپارسی
...وباآرزوی سالی بهتروخوشترازسال پیش برای همه مردم بزرگ وبافرهنگ وخداجوی ایران
همیشه بزرگ پارسی وهمه مردم خوب جهان.
***************************************************************
...زنده وبرای همیشه پاینده باد
ایران بزرگ همیشه آسمانی پارسی
... بازبان همیشه ارزشمند پارسی و
شاخآب ورجاوند(:جاوید(:ابدی))پارسی(:خلیج همیشه فارسی)اش.
****************************************************************************
...هرگزواژه های شوم وبی بنیاد خانم وآقاوپرچم رافرهنگ خویش
نسازیم که اینهاازیک مشت بی فرهنگ گرگزاده (مغول) دزدراهزن
بیابانی اند که بیجا چون تفاله مگسی درزبان ارزشمند وپاک
ماجاخوش کرده وانگلهائی درمیزبان مام میهن ماهستند.
|
*****************************************************************
...وبرای همیشه همچنان می گویم:
|
بهتراست بدانیم:
در زبان و فرهنگ مغولی : به برادربزرگتر ( داداش ) آقا می گفتند و به خان
خود خانم .چگونه است که درزبان و فرهنگ بزرگ مردم بافرهنگ ما چنین واژه
هایی برای خوددربزرگداشت زن و مرد باز کرده است،چه بگویم...؟؟؟
بجای آنهاواژه های ارزشمند بانو ( بجای خانم ) و سرور یا گرامی یا بزرگوار را
( بجای آقا ) بکار ببریم .
....و بیشتر ازاین به زبان و فرهنگ والا و بی همتای خودآسیب و زیان و
ستم نرسانیم.
...وواژه پرچم که بیابانگردان مغولی غز به آرایشهایی که از دم گاوبر
نیزه خود می بستند ،بکارمی بردند.چگونه است بجای واژه زیبای درفش از چنین واژه ای
! در نشان ارزشمند میهن بکارگرفته می شود، خدامی داند
دراین باره به نوشته ام دراین پایگاه که در بخش سربرگهای
نوشتارهای پایگاه به نام بانوی بزرگ پارسی از خانم مغولی
بالاتر...است، روی کرده شود.
******************************************************************* |
|
...نامهای جگرگوشه های خودراازدشمن کوردل برنگزینیم.هریک از
نامهای چنگیزوتیمور وآتیلاواسکندرو خانمی ...رابه کنارافکنیم.
نامهای ارزشمند پارسی ،بهتر و بالاترند...
************************************************************** |
...دوستدار همه مردم بزرگ ایران بزرگ پارسی،زادمهر پارسی.
**************************************************************
*بیائید واژه های شیرین ترازقند وارزشمند پارسی رامردانه بیش ازپیش پاس داریم...... *
برای شناخت و دریافت گهرواژه گان ارزشمند پارسی به این پایگاه روی بفرمائید:
پارسی هرگزنمی می رد:
www.99448.blogfa.com |
***************************************************************
...آری،چنین است ازآنچه که از گنداب لجنواژه هاي دشمنان بيگانه بي فرهنگ :پول،اسكناس،ريال،تومان،نقره،طلا،سكه،مسكوك وخانم وآقاوپرچم درزبان ارزشمندپارسی مارخنه کرده وهمچنانکه می نمایاند هيچ يك درانديشه وزبان گهربارپارسي رسانايي نداشته وبيجا(...وازسوي مشتي نادان ونان به نرخ روزخوردرباري)درزبان وفرهنگ ارزشمندوآسماني ايراني بزرگ پارسي جاخوش كرده اند.اينكه اين لجنپاره هاي بدبوونابيوسيده چگونه درفرهنگ ماچون انگلي ناخوانده جاخوش كرده اند،به بدكاري وگندزده گي دربارهاي صفوي و(...بيشتر)قاجاري وپهلوی برمي گرددكه دراوج ناداني وندانمکاری(:غفلت)همچنان گنداب واژه هاي بي سروته دشمن نادانترازخودرادرانديشه خودي فرهنگ كردند.
...وآنچه که می بایددراین راستاانجام شودوفرهنگسازی گردد،چنین است:
برابرگهرواژه ارزشمندوآسمانی پارسی
برابربیگانه
پارسی اسکناس(:فرانسه وی و روسی)
مهر ریال(:اسپانیایی وپرتغالی)
پارسیک تومان(:مغولی)
دریک سکه(:تازی)
دریکات مسکوکات(:تازی)
دریکی مسکوک(:تازی)
سیم سپید نقره(:تازی)
زریاگوهر طلا(:تازی)
مروارید در(:تازی)
بانو خانم(:معولی)
سروریاگرامی یابزرگوار آقا(:مغولی)
درفش پرچم(:بیابانگردان چینی غز)
خوراک غذاء(:که تازیان(:اعراب)به پیشآب(:ادرار)شترمی گویند).
...وآری،
مامی توانیم ازخودبگوییم وهیچ وابستگی ونیازی به بیگانه نداشته باشیم.
...وتا درودی دوباره و هماره
بروی گل همیشه بهارهمه خواننده گان همیشه سبزبهاری
